[p. 194] visus est! Diomedis hercle arma 1 et Glauci non dispari magis pretio existimata sunt. [8] Accesserat dehinc lectio ad eum locum, in quo maritus senex super uxore divite atque deformi querebatur, quod ancillam suam, non inscito puellam ministerio et facie haut inliberali, coactus erat venundare, suspectam uxori quasi paelicem. Nihil dicam ego, quantum differat; versus utrimque eximi iussi et aliis ad iudicium faciundum exponi. [9] Menander sic:
᾿επ᾽ ἀμφότερα νῦν ἡπίκληρος ἡ καλή[10] Caecilius autem sic:
μέλλει καθευδῄσειν. κατείργασται μέγα
καὶ περιβόητον ἔργον: ἐκ τῆς οἰκίας
᾿εξέβαλε τὴν λυποῦσαν, ἣν ἐβούλετο,
῞ιν᾽ ἀποβλέπωσι πάντες εἰς τὸ κρωβύλης
πρόσωπον ᾖ τ᾽ εὔγνωστος οὖσ᾽ ἐμὴ γυνή
δέσποινα. καὶ τὴν ὄψιν, ἣν ἐκτήσατο,
῎ονος ἐν πιθήκοις, τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον
῎εστιν. σιωπᾶν βούλομαι τὴν νύκτα τήν
πολλῶν κακῶν ἀρχηγόν. οἴμοι κροωβύλην
λαβεῖν ἔμ᾽, ἑκκαίδεκα τάλαντα προῖκα καί
2 τὴν ῥῖν̓ ἔχουσαν πηχέως: εἶτ᾽ ἐστὶ τό
φρύαγμά πως ὑπόστατον; μὰ τὸν δια
τὸν ᾿λύμπιον καὶ τὴν ᾿αθηνᾶν, οὐδαμῶς.
παιδισκάριον θεραπευτικὸν δὲ καὶ λόγου
†τάχιον ἀπαγέσθω δέτις ἄρ᾽ ἀντεεσαγάγοι.
Is démum miser est, qui aérumnam suám néscit Occultáre.