‘ τῇ δικαιοσύνῃ;᾽’ ἐπιμενόντων δὲ τοῖς ἐπαίνοις, ἔφη ‘τί θαυμαστὸν εἰ πράγματι καλῷ καλῶς χρῶνται. τῇ δικαιοσύνῃ;᾽’
πρὸς δὲ ἄνθρωπον πονηρὸν ἐρωτῶντα πολλάκις τίς ἄριστος εἴη Σπαρτιατῶν, εἶπεν ‘ὁ τὶν 1 ἀνομοιότατος.’
ἑτέρου δὲ πυνθανομένου πόσοι εἰσὶν οἱ 2 Λακεδαιμόνιοι ‘ὅσοι’ εἶπεν ‘ἱκανοὶ τοὺς κακοὺς ἀπείργειν.’
καὶ τὸ αὐτὸ ἑτέρου πυνθανομένου, ‘πολλοί σοι’ ἔφη ‘δόξουσιν εἶναι, ἐὰν αὐτοὺς ἴδῃς μαχομένους ’ .