ὅτι δ᾽ ὑμεῖς οἱ φιλόσοφοι περὶ τὰ δεῖπνα ἀεὶ τὸν νοῦν ἔχετε, δέον ὑμᾶς ἐπιφαγεῖν αἰτῆσαι ἢ ἐπεσθίειν τι τῶν κυνικῶν βρωμάτων ῾ οὐδὲ γὰρ ‘ χαριτογλωσσεῖν’ ἡμᾶς θέμισ᾽, δῆλον ἐξ ὧν καὶ Ἄλεξις ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Λίνῳ ἱστορεῖ, ὑποτίθεται δὲ τὸν Ἡρακλέα παρὰ τῷ Λίνῳ παιδευόμενον καὶ [p. 246] κελευσθέντα ἀπὸ βιβλίων πολλῶν παρακειμένων λαβόντα ἐντυχεῖν. ἐκεῖνος δ᾽ ὀψαρτυτικὸν λαβὼν βιβλίον ἐν χεροῖν περισπουδάστως ἐκράτει. λέγει δὲ οὕτως ὁ Λίνος:
μαστιγίαι, κέντρωνες, ἀλλοτριοφάγοι.
”
βιβλίον
ἐντεῦθεν ὅ τι βούλει προσελθὼν γὰρ λαβέ:
ἔπειτ᾽ ἀναγνώσει πάνυ γε διασκοπῶν
ἀπὸ τῶν ἐπιγραμμάτων ἀτρέμα τε καὶ σχολῇ.
Ὀρφεὺς ἔνεστιν, Ἡσίοδος, τραγῳδίαι,
Χοιρίλος, Ὅμηρος, Ἐπίχαρμος, συγγράμματα
παντοδαπά. δηλώσεις γὰρ οὕτω τὴν φύσιν
ἐπὶ τί μάλισθ᾽ ὥρμηκε. ηπ. τουτὶ λαμβάνω.
λιν. δεῖξον τί ἐστι πρῶτον, ηπ. ὀψαρτυσία,
ὥς φησι τοὐπίγραμμα. λιν. φιλόσοφός τις εἶ,
εὔδηλον, ὃς παρεὶς τοσαῦτα γράμματα
Σίμου τέχνην ἔλαβες. ηπ. ὁ Σῖμος δ᾽ ἐστὶ τίς;
λιν. μάλ᾽ εὐφυὴς ἄνθρωπος, ἐπὶ τραγῳδίαν
ὥρμηκε νῦν καὶ τῶν μὲν ὑποκριτῶν πολὺ
κράτιστός ἐστιν ὀψοποιός, ὡς δοκεῖ
τοῖς χρωμένοις, τῶν δ᾽ ὀψοποιῶν ὑποκριτής
κάκιστός ἐστι τοῖς θεωμένοις..,1
λιν. βούλιμός ἐσθ᾽ ἅνθρωπος. ηπ. ὅτι βούλει λέγε:
πεινῶ γάρ, εὖ τοῦτ᾽ ἴσθι.
