καὶ Κηφισόδωρος ἐν Τροφωνίῳ:
λοῦται δ᾽ ἀληθῶς; ἀλλὰ τί;
β. ἐκ χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ
Αἰγυπτίῳ μὲν τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη,
φοινικίνῳ δὲ τὰς γνάθους καὶ τιτθία,
σισυμβρίνῳ δὲ τὸν ἕτερον βραχίονα,
ἀμαρακίνῳ δὲ τὰς ὀφρῦς καὶ τὴν κόμην,
ἑρπυλλίνῳ δὲ τὸ γόνυ καὶ τὸν αὐχένα. . , ,
Ἀναξανδρίδης Πρωτεσιλάῳ:
ἔπειτ᾽ ἀλείφεσθαι πρίω τὸ σῶμά μοι
μύρον ἴρινον καὶ ῥόδινον, ἄγε μοι,11 Ξανθία:
καὶ τοῖς ποσὶν χωρὶς πρίω μοι βάκκαριν. [p. 194]
Β. ὦ λακκόπρωκτε, βάκκαριν τοῖς σοῖς ποσὶν
ἐγὼ πρίωμαι; λαικάσομἄρα βάκκαριν;
μνημονεύει τοῦ μυροπώλου τούτου τοῦ Πέρωνος καὶ Θεόπομπος ἐν Ἀδμήτῳ καὶ Ἡδυχάρει. Ἀντιφάνης δ᾽ ἐν Ἀντείᾳ:
μύρον τε παρὰ Πέρωνος, οὗπερ ἀπέδοτο
ἐχθὲς Μελανώπῳ, πολυτελοῦς Αἰγυπτίου,
ᾧ νῦν ἀλείφει τοὺς πόδας Καλλιστράτου.
παρὰ τῷ μυροπώλῃ γευόμενον κατελίμπανον
αὐτὸν Πέρωνι τῶν μύρων μέλλει δέ σοι συνθεὶς φέρειν
τὰ κινναμώμινα ταῦτα καὶ τὰ νάρδινα.

