καὶ Ἀριστοφάνης δ᾽ ἐν Γηρυτάδῃ λεπτοὺς τούσδε καταλέγει, οὓς καὶ πρέσβεις ὑπὸ τῶν ποιητῶν φησιν εἰς Ἅιδου πέμπεσθαι πρὸς τοὺς ἐκεῖ ποιητὰς λέγων οὑτωσί
οἱ γὰρ πενόμενοι
ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βούδια,3
Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος.
εἶθ᾽ ἑξῆς φησιν
καὶ τίς νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας
ἔτλη κατελθεῖν; β. ἕνα γὰρ ἀφ᾽ ἑκάστης τέχνης
εἱλόμεθα κοινῇ γενομένης ἐκκλησίας,
οὓς ᾖσμεν ὄντας ᾁδοφοίτας καὶ θαμὰ
ἐκεῖσε φιλοχωροῦντας. α. εἰσὶ γάρ τινες
ἄνδρες παρ᾽ ὑμῖν ᾁδοφοῖται; β. νὴ Δία
μάλιστά γ᾽, ὥσπερ Θρᾳκοφοῖται. πάντ᾽ ἔχεις.
α. καὶ τίνες ἂν εἶεν; β. πρῶτα μὲν Σαννυρίων [p. 502]
ἀπὸ τῶν τρυγῳδῶν,1 δὲ τῶν τραγικῶν χορῶν
Μέλητος, ἀπὸ δὲ τῶν κυκλίων Κινησίας.
περὶ δὲ τοῦ Σαννυρίωνος καὶ Στράττις ἐν Ψυχασταῖς φησιν
ὡς σφόδρ᾽ ἐπὶ λεπτῶν ἐλπίδων ὠχεῖσθ᾽ ἄρα:
τούτους γάρ, ἢν πολλῷ ξυνέλθῃ,4 ξυλλαβὼν
ὁ τῆς διαρροίας ποταμὸς ἐξοιχήσεται,
περὶ δὲ Μελήτου αὐτὸς ὁ Σαννυρίων ἐν Γέλωτι λέγει οὕτως: Μελήτου
Σαννυρίωνος σκυτίνην ἐπικουρίαν.
τὸν ἀπὸ Ληναίου νεκρόν.
