ἐξ ἀδήλου 1 πρῶτον ἔρχεται νέαἢ πειθαρχίας ἦν μάθημα βασιλευομένους μὴ δυσχεραίνειν, ἀλλ᾽ ὥσπερ ἡ σελήνη προσέχειν ἐθέλει τῷ κρείττονι καὶ δευτερεύειν
πρόσωπα καλλύνουσα καὶ πληρουμένη,
χὤταν περ αὑτῆς εὐπρεπεστάτη 2 φανῇ,
πάλιν διαρρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται;
ἀεὶ παπταίνουσα πρὸς αὐγὰς ἠελίοιο3 κατὰ τὸν Παρμενίδην οὕτω τὴν δευτέραν τάξιν ἀγαπᾶν χρωμένους τῷ ἡγεμόνι καὶ τῆς ἀπ᾽, ἐκείνου δυνάμεως καὶ τιμῆς ἀπολαύοντας; [p. 297] ‘διὰ τί τὸν μὲν ἐνιαυτὸν τοῦ Διὸς: νομίζουσι, τοὺς δὲ μῆνας τῆς: Ἥρας;᾽’ ἦ ὅτι τῶν μὲν