λέγοντος δέ τινος, ὅτι κακολόγος τις αὐτὸν ἐπῄνει ‘θαυμάζω’ ἔφη ‘εἰ μή τις αὐτῷ εἶπεν ὅτι ἀπέθανον: ζῶντα γὰρ ἐκεῖνος οὐδένα καλῶς λέξαι δύναται.’
Πλειστώνακτος
Πλειστῶναξ ὁ Παυσανίου, Ἀττικοῦ τινος ῥήτορος τοὺς Λακεδαιμονίους ἀμαθεῖς ἀποκαλοῦντος, ‘ὀρθῶς’ ἔφη ‘λέγεις μόνοι γὰρ Ἑλλήνων ἡμεῖς; οὐδὲν κακὸν μεμαθήκαμεν παρ᾽ ὑμῶν.’
Πολυδώρου
Πολύδωρος ὁ Ἀλκαμένους, ἀπειλοῦντός τινος [p. 166] τοῖς ἐχθροῖς συχνά, ‘οὐ συνίης’ ἔφη ‘τῆς τιμωρίας τὸ πλεῖστον καταναλίσκων μέρος; ’