Πλάτωνος
“Πλάτων: Ἀρίστωνος τοῦ Ἀριστοκλέους καὶ Περικτιόνης ... τὸ γένος ἑλκούσης ἀπὸ Σόλωνος ... ἐτέχθη δὲ ἐν Αἰγίνῃ ἐν τῇ πή Ὀλυμπιάδι, μετὰ τὰ προοίμια τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου. καὶ ἐβίω ἔτη β́ καὶ π́. τελευτᾷ δὲ ἐπὶ τῆς ρή Ὀλυμπιάδος ... καὶ τὰ μὲν πρῶτα γράμματα διδάσκεται παρά τινι Διονυσίῳ: ἐγυμνάσθη δὲ τὰ εἰς παλαίστραν παρ᾽ Ἀρίστωνι τῷ Ἀργείῳ: εἶτα μαθὼν ποιητικὴν γράφει διθυράμβους καὶ τραγῳδίας: ἀπογνοὺς δὲ τούτων ἐφιλοσόφησε παρὰ Σωκράτει ἐπὶ ἔτη κ́ ... τρὶς δὲ ἐν Σικελίᾳ Πλάτων ἦλθε πρὸς τοὺς τυράννους Διονυσίους: καὶ ἐπράθη ὑπὸ τοῦ τυράννου. ἐπρίατο δὲ αὐτὸν Ἀννίκερις Λίβυς καὶ ἀφῆκε. διέτριβε δὲ ἐν τῇ Ἀκαδημείᾳ παιδεύων: καὶ διεδέξαντο τὴν σχολὴν αὐτοῦ καθ᾽ ἕνα οἵδε, Σπεύσιππος, Ξενοκράτης, Πολέμων, Κράντωρ, Κράτης ... εἰσὶ δὲ οἱ γνήσιοι αὐτοῦ Διάλογοι πάντες νς´ ... ” συιδ.
ἐπιγραμμάτων
“Ἀρίστιππος δ᾽ ἐν τῷ τετάρτῳ Περὶ Παλαιᾶς Τρυφῆς φησιν αὐτὸν Ἀστέρος μειρακίου τινὸς ἀστρολογεῖν συνασκουμένου ἐρασθῆναι, ἀλλὰ καὶ Δίωνος τοῦ προειρημένου: ἔνιοι καὶ φαίδρου φασί: δηλοῦν δὲ τὸν ἔρωτα αὐτοῦ τάδε τὰ ἐπιγράμματα ἃ καὶ πρὸς αὐτοῦ γενέσθαι εἰς αὐτούς:
καὶ ἄλλο:ἀστέρας εἰσαθρεῖς ἀστὴρ ἐμός: εἴθε γενοίμην
οὐρανός, ὡς πολλοῖς ὄμμασιν εἰς σὲ βλέπω.
εἰς δὲ τὸν Δίωνα ὧδε:ἀστὴρ πρὶν μὲν ἔλαμπες ἐνὶ ζῳοῖσιν Ἑῷος,
νῦν δὲ θανὼν λάμπεις Ἕσπερος ἐν φθιμένοις.
τοῦτο καὶ ἐπιγεγράφθαι φησὶν ἐν Συρακούσαις ἐπὶ τῷ τάφῳ. ἀλλὰ καὶ Ἀλέξιδος, φασίν, ἐρασθεὶς καὶ Φαίδρου ... τοῦτον ἐποίησε τὸν τρόπον:δάκρυα μὲν Ἑκάβῃ τε καὶ Ἰλιάδεσσι γυναιξὶ
μοῖραι ἐπέκλωσαν δή ποτε γεινομέναις:
σοὶ δέ, Δίων, ῥέξαντι καλῶν ἐπινίκιον ἔργων
δαίμονες εὐρείας ἐλπίδας ἐξέχεαν:
κεῖσαι δ᾽ εὐρυχόρῳ ἐν πατρίδι τίμιος ἀστοῖς,
ὦ ἐμὸν ἐκμήνας θυμὸν ἔρωτι Δίων.
ἔχειν τε Ἀρχεάνασσαν, εἰς ἣν καὶ αὐτὴν οὕτω ποιῆσαι:νῦν ὅτε μηδὲν Ἄλεξις ὅσον μόνον εἶφ᾽ ὅτι καλός,
ὦπται καὶ πάντη πᾶς τις ἐπιστρέφεται.
θυμέ, τί μηνύεις κυσὶν ὀστέον; εἶτ᾽ ἀνιήσει1
ὕστερον: οὐχ οὕτω Φαῖδρον ἀπωλέσαμεν;
ἀλλὰ καὶ εἰς Ἀγάθωνα:Ἀρχεάνασσαν ἔχω τὴν ἐκ Κολοφῶνος ἑταῖραν,
ἧς καὶ ἐπὶ ῥυτίδων πικρὸς ἔπεστιν ἔρως:
ἆ δειλοὶ νεότητος ἀπαντήσαντες ἐκείνης
πρωτοπλόου, δἰ ὅσης ἤλθετε πυρκαϊῆς.
καὶ ἄλλο:τὴν ψυχὴν Ἀγάθωνα φιλῶν ἐπὶ χείλεσιν ἔσχον:2
ἦλθε γὰρ ἡ τλήμων ὡς διαβησομένη.
καὶ ἄλλο:τῷ μήλῳ βάλλω σε: σὺ δ᾽ εἰ μὲν ἑκοῦσα φιλεῖς με,
δεξαμένη τῆς σῆς παρθενίης μετάδος:
εἰ δ᾽ ἄρ᾽ ὃ μὴ γίγνοιτο νοεῖς, τοῦτ᾽ αὐτὸ λαβοῦσα
σκέψαι τὴν ὥρην ὡς ὀλιγοχρόνιος.
φασὶ δὲ καὶ τὸ εἰς τοὺς Ἐρετριέας τοὺς σαγηνευθέντας αὐτοῦ εἰναι:μῆλον ἐγώ: βάλλει με φιλῶν σέ τις: ἀλλ᾽ ἐπίνευσον,
Ξανθίππη: κἀγὼ καὶ σὺ μαραινόμεθα.
”Εὐβοίης γένος ἐσμὲν Ἐρετρικόν, ἄγχι δὲ Σούσων
κείμεθα, φεῦ γαίης ὅσσον ἀφ᾽ ἡμετέρης.
“καὶ ἄλλο:
” διογ. λ. 3. 29χρυσὸν ἀνὴρ εὑρὼν ἔλιπεν βρόχον: αὐτὰρ ὁ χρυσὸν
ὃν λίπεν οὐχ εὑρὼν ἧψεν ὃν εὗρε βρόχον.
“ἐπὶ κατόπτρῳ ἀνατεθέντι παρὰ Λαΐδος:
” αντη. πλαν. （παλ. 6. 1 Πλάτωνος ）ἡ σοβαρὸν γελάσασα καθ᾽ Ἑλλάδος, ἥ ποτ᾽ ἐραστῶν
ἑσμὸν ἐνὶ προθύροις Λαῒς ἔχουσα νέων,
τῇ Παφίῃ τὸ κατόπτρον: ἐπεὶ τοίη μὲν ὁρᾶσθαι
οὐκ ἐθέλω, οἵη δ᾽ ἦν πάρος οὐ δύναμαι.
“Πλάτωνος:
” αντη. παλ. 7. 35ἄρμενος ἦν ξείνοισιν ἀνὴρ ὅδε καὶ φίλος ἀστοῖς,
Πίνδαρος, εὐφώνων Πιερίδων πρόπολος.
“Πλάτωνος: εἰς τοὺς Ἐρετριεῖς τοὺς ἐν Ἐκβατάνοις κειμένους:
” αντη. παλ. 7. 256οἵδε ποτ᾽ Αἰγαίοιο βαρύβρομον οἶδμα λιπόντες
Ἐκβατάνων πεδίῳ κείμεθ᾽ ἐνὶ μεσάτῳ:
χαῖρε κλυτή ποτε πατρὶς Ἐρέτρια, χαίρετ᾽ Ἀθῆναι
γείτονες Εὐβοίης, χαῖρε θάλασσα φίλη.
“Πλάτωνος: εἰς ἕτερον ναυηγόν:
” αντη. παλ. 7. 265ναυκλήρου τάφος εἰμί: ὁ δ᾽ ἀντίον ἐστὶ γεωργοῦ:
ὡς ἁλὶ καὶ γαίῃ ξυνὸς ὕπεστ᾽ Ἀΐδης.
“Πλάτωνος: εἰς ἕτερον ναυηγόν:
” αντη. παλ. 7. 269πλωτῆρες σῴζοισθε καὶ εἰν ἁλὶ καὶ κατὰ γαῖαν:
ἴστε δὲ ναυηγοῦ σῆμα παρερχόμενοι.
“εἰς Σαπφώ:
” αντη. πλαν. （παλ. 9. 506 Πλάτωνος ）ἐννέα τὰς Μούσας φασίν τινες: ὡς ὀλιγώρως:
ἠνίδε καὶ Σαπφὼ Λεσβόθεν ἡ δεκάτη.
“
” αντη. πλαν. 162ἁ Κύπρις τὰν Κύπριν ἐνὶ Κνίδῳ εἶπεν ἰδοῦσα:
φεῦ φεῦ, ποῦ γυμνὰν εἶδέ με Πραξιτέλης;
“καὶ ἐπίγραμμα δὲ τοιοῦτον εἰς Ἀριστοφάνους αὐτὸς （ὁ πλάτων） πεποίηκεν:
” τηομ. μαγ. ϝιτ. αρ. 160 ωαἱ Χάριτες τέμενός τι λαβεῖν ὅπερ οὐχὶ πεσεῖται
διζόμεναι, ψυχὴν εὗρον Ἀριστοφάνους.
Σιμμίου Θηβαίου
“Σιμμίας Θηβαῖος: φιλόσοφος, μαθητὴς Σωκράτους: ἔγραψε Περὶ Σοφίας ... περὶ Μουσικῆς ... καὶ ἄλλα φιλόσοφα.” συιδ. “Σιμμίας Θηβαῖος: καὶ τούτου φέρονται ἐν ἑνὶ βιβλίῳ Διάλογοι τρεῖς καὶ εἴκοσι: ... περὶ Ἐπῶν ... τί τὸ καλόν ... ” διογ. λ. 2. 124. 15 “ΣΩ. θεῖος γ᾽ εἶ περὶ λόγους, ὦ φαῖδρε, καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος. οἶμαι γὰρ ἐγὼ τῶν ἐπὶ τοῦ σοῦ βίου γεγονότων λόγων μηδένα πλείους ἢ σὲ πεποιηκέναι γεγενῆσθαι ἤτοι αὐτὸν λέγοντα ἢ ἄλλους ἑνί γέ τῳ τρόπῳ προσαναγκάζοντα--ΣιμμίανΘηβαῖον ἐξαιρῶ λόγου: τῶν δὲ ἄλλων πάμπολυ κρατεῖσ--καὶνῦν αὖ δοκεῖς αἴτιός μοι γεγενῆσθαι λόγῳ τινὶ ῥηθῆναι.” πλατ. πηαεδρ. 242α
ἐπιγράμματα
“Σιμμίου Θηβαίου εἰς Σοφοκλέα:
” αντη. παλ. 7.21τὸν σὲ χοροῖς μέλψαντα Σοφοκλέα παῖδα Σοφίλλου,
τὸν τραγικῆς Μούσης ἀστέρα Κεκρόπιον,
πολλάκις ὃν θυμέλῃσι καὶ ἐν σκηνῇσι τεθηλὼς
βλαισὸς Ἀχαρνίτης κισσὸς ἔρεψε κόμην,
τύμβος ἔχει καὶ γῆς ὀλίγον μέρος: ἀλλ᾽ ὁ περισσὸς
αἰὼν ἀθανάτοις δέρκεται ἐν σελίσιν.
“τοῦ αὐτοῦ εἰς τὸν Σοφοκλέα:
” αντη. παλ. 7. 22ἠρέμ᾽ ὑπὲρ τύμβοιο Σοφοκλέος, ἠρέμα, κισσέ,
ἑρπύζοις χλοεροὺς ἐκπροχέων πλοκάμους,
καὶ πέταλον πάντη θάλλοι ῥόδου, ἥ τε φιλορρὼξ
ἄμπελος ὑγρὰ πέριξ κλήματα χευαμένη,
εἵνεκεν εὐμαθίης πινυτόφρονος, ἣν ὁ μελιχρὸς
ἤσκησ᾽ ἐν Μουσῶν ἄμμιγα καὶ Χαρίτων.3
“Σιμμίου: εἰς Πλάτωνα τὸν φιλόσοφον:
” αντη. παλ. 7. 60σωφροσύνῃ προφέρων θνητῶν ἤθει τε δικαίῳ
ἐνθάδε κεῖται ἀνὴρ θεῖος Ἀριστοκλέης:
εἰ δέ τις ἐκ πάντων σοφίης μέγαν ἔσχεν ἔπαινον,
οὗτος ἔχει πλεῖστον, καὶ φθόνον οὐ φέρεται.4
Πραξιτέλους
“ολψμπιαδε ξιιι φλορυερε πραχιτελες, ευπηρανορ ... ” πλιν. ν.η. 34.8 （19）.50 “ ... πραχιτελες θυοθυε, θυι μαρμορε φελιξιορ, ιδεο ετ ξλαριορ φυιτ, φεξιτ ταμεν ετ εχ αερε πυλξηερριμα οπερα, ετξ.” πλιν. ν.η. 34.8 （19）. 69 “π. Ἡραίου τοῦ ἐν Ὀλυμπία: χρόνῳ δὲ ὕστερον καὶ ἄλλα ἀνέθεσαν ἐς τὸ Ἡραῖον, Ἑρμῆν λίθου, Διόνυσον δὲ φέρει νήπιον: τέχνη δέ ἐστι Πραξιτελοῦς.” παυς. 5. 17. 1
ἐπίγραμμα
“π. φρύνης: καὶ πραξιτέλης δὲ ὁ ἀγαλματοποιὸς ἐρῶν αὐτῆς τὴν Κνιδίαν Ἀφροδίτην ἀπ᾽ αὐτῆς ἐπλάσατο καὶ ἐν τῇ τοῦ Ἔρωτος βάσει τῇ ὑπὸ τὴν σκηνὴν τοῦ θεάτρου ἐπέγραψε.
” ατη. 13. 591 αΠραξιτέλης ὃν ἔπασχε διηκρίβωσεν ἔρωτα
ἐξ ἰδίης ἕλκων ἀρχέτυπον κραδίης,
Φρύνῃ μισθὸν ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ: φίλτρα δὲ βάλλω
οὐκέτ᾽ ὀϊστεύων ἀλλ᾽ ἀτενιζόμενος.
Παρρασίου
“δε πιξτοριβυς: ποστ ζευχις ατθυε παρρηασιυς νον μυλτυμ αετατε δισταντες ξιρξα πελοποννεσιαξα αμβο τεμπορα （ναμ ξυμ παρρηασιο σερμο σοξρατις απυδ χενοπηοντεμ ινϝενιτυρ） πλυριμυμ αρτι αδδιδερυντ. θυορυμ πριορ ... σεξυνδυς εχαμινασσε συβτιλιυς λινεας τραδιτυρ ... ιλλε ϝερο ιτα ξιρξυμσξριπσιτ ομνια, υτ ευμ λεγυμ λατορεμ ϝοξεντ, θυια δεορυμ ατθυε ηερουμ εφφιγιες, θυαλες αβ εο συντ τραδιταε, ξετερι τανθυαμ ιτα νεξεσσε σιτ σεθυυντυρ.” θυιντ. 12. 10. 4 “Παρράσιος: ... Ἰόβας δὲ ἐν ὀγδόῃ Περὶ Ζωγράφων ... φησὶν αὐτὸν εἶναι υἱὸν καὶ μαθητὴν Εὐήνορος, Ἐφέσιον δὲ τὸ γένος.” ηαρποξρ. “νοναγεσιμα ολψμπιαδε φυερε ... εϝενορ πατερ παρρηασιι ετ πραεξεπτορ μαχιμι πιξτορις.” πλιν. ν.η. 35. 60
ἐπιγράμματα
“οὕτω δὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὰ τῆς τρυφῆς καὶ τῆς πολυτελείας ἠσκεῖτο ὡς καὶ Παρράσιον τὸν ζωγράφον πορφύραν ἀμπέχεσθαι, χρυσοῦν στέφανον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχοντα, ὡς ἱστορεῖ Κλέαρχος ἐν τοῖς Βίοις. οὗτος γὰρ παρὰ μέλος ὑπὲρ τὴν γραφικὴν τρυφήσας λόγῳ τῆς ἀρετῆς ἀντελαμβάνετο καὶ ἐπέγραφεν τοῖς ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐπιτελουμένοις ἔργοις:
καί τις ὑπεραλγήσας ἐπὶ τούτῳ παρέγραψεν ‘ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ’. ἐπέγραψεν δ᾽ ἐπὶ πολλῶν ἐργων αὐτοῦ καὶ τάδε:ηὔχησε δ᾽ ἀνεμεσήτως ἐν τούτοις:Ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ᾽ ἔγραψα5
Παρράσιος κλεινῆς πατρίδος ἐξ Ἐφέσου.
οὐδὲ πατρὸς λαθόμην Εὐήνορος, ὅς ῥα μ᾽ ἔφυσε6
γνήσιον, Ἑλλήνων πρῶτα φέροντα τέχνης.
... τερατευόμενος δὲ ἔλεγεν, ὅτε τὸν ἐν Λίνδῳ Ἡρακλέα ἔγραφεν, ὡς ὄναρ αὐτῷ ἐπιφαιιόμενος ὁ θεὸς σχημάτιζοι αὑτὸν πρὸς τὴν τῆς γραφῆς ἐπιτηδειότητα. ὅθεν καὶ ἐπέγραψεν τῷ πίνακι:εἰ καὶ ἄπιστα κλύουσι, λέγω τάδε: φημὶ γὰρ ἤδη
τέχνης εὑρῆσθαι τέρματα τῆσδε σαφῆ
χειρὸς ὑφ᾽ ἡμετέρης: ἀνυπέρβλητος δὲ πέπηγεν
οὖρος. ἀμώμητον δ᾽ οὐδὲν ἔγεντο βροτοῖς.
”οἷος δ᾽ ἐννύχιος φαντάζετο πολλάκι φοιτῶν
Παρρασίῳ δἰ ὕπνου, τοῖος ὅδ᾽ ἐστὶν ὁρᾶν.
Ζεύξιδος
“Ζεῦξις ὁ ζωγράφος ἐν τῷ ναῷ τῆς Ἀφροδίτης ἐν ταῖς Ἀθήναις ἔγραψεν Ἔρωτα ὡραιότατον ἐστεμμένον ῥόδοις.” σξη. αρ. αξη. 989 “ ... ζευχις ατθυε παρρηασιυς ... θυορυμ πριορ λυμινυμ υμβραρυμθυε ινϝενισσε ρατιονεμ ... τραδιτυρ. ναμ ζευχις πλυς μεμβρις ξορπορις δεδιτ, ιδ αμπλιυς ατθυε αυγυστιυς ρατυς, υτ εχιστιμαντ ηομερυμ σεξυτυς, ξυι ϝαλιδισσιμα θυαεθυε φορμα ετιαμ ιν φεμινις πλαξετ.” Θυιντ. 12. 10. 4 δε πιξτοριβυς“
χορος:
ὦ Κύπριδι τῇ καλῇ
καὶ Χάρισι ταῖς φίλαις
ξύντροφε Διαλλαγή,
ὡς καλὸν ἔχουσα τὸ πρόσωπον ἄρ᾽ ἐλάνθανες.
πῶς ἂν ἔμε καὶ σέ τις Ἔρως συνάγοι λαβών,
ὥσπερ ὁ γεγραμμένος ἔχων στέφανον ἀνθέμων.
”
ἐπιγράμματα
“ἄκουε δὴ καὶ ἑτέρου ζωγράφου, ὡς μὲν σὺ φαίης ἄν, ἀλαζονευομένου, ὡς δὲ οἱ ταῦτα δεινοὶ λέγουσιν, οὐ μεῖζον ἢ προσῆκον φρονήσαντος: λέγει δὲ τί;
” αριστιδ. 2. 521Ἡράκλεια πατρίς, Ζεῦξις δ᾽ ὄνομ᾽: εἰ δέ τις ἀνδρῶν
ἡμετέρης τέχνης πείρατά φησιν ἔχειν,
δείξας νικάτω
... δοκῶ δ᾽ ἡμᾶς οὐχὶ τὰ δεύτερ᾽ ἔχειν.
“δε ζευχιδε: φεξιτ ... ατηλεταμ, αδεοθυε σιβι ιν ιλλο πλαξυιτ υτ ϝερσυμ συβσξριβερετ ξελεβρεμ εχ εο, ‘ινϝισυρυμ αλιθυεμ φαξιλιυς θυαμ ιμιτατυρυμ.’
” πλιν. ν.η. 35. 9. 62
ὡς Θουκυδίδου
“Θουκυδίδης Ἀθηναῖος Ὀλόρου ἦν παῖς, Θρᾴκιον δὲ αὐτῷ τὸ γένος: καὶ γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ Ὄλορος ἐκ Θρᾴκης εἶχε τοὔνομα ... γέγονε δὲ Ἀντιφῶντος τοῦ Ῥαμνουσίου μαθητής ... στρατηγικὸς δὲ ἀνὴρ ὁ Θουκυδίδης γενόμενος καὶ τὰ περὶ Θάσον πιστευθεὶς μέταλλα πλούσιος μὲν ἦν καὶ μέγα ἐδύνατο, ἐν δὲ τῷ Πελοπονιησιακῷ πολέμῳ αἰτίαν ἔσχε προδοσίας ἐκ βραδυτῆτός τε καὶ ὀλιγωρίας ... γενόμενος δὲ φυγὰς ὁ Θουκυδίδης ἐσχόλαζε τῇ Συγγραφῇ τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου ... πληρώσας δὲ τὴν ὀγδόην ἱστορίαν ἀπέθανε νόσῳ ... τελευτήσας δ᾽ ἐν᾽ Ἀθήνησιν ἐτάφη πλησίον τῶν Μελιτίδων πυλῶν.” ϝιτ. τηυξ.
