καὶ τὸ καυχᾶσθαι παρὰ καιρὸνοὐ παύεται μεγαληγορῶν περὶ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ἀξίας μὲν ἐγκωμίων οὔσης: τίς γὰρ οὔ φησιν; ἀλλὰ [p. 395] καὶ τοὺς στεφανουμένους ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἕτεροι νικῶντας ἀναγορεύουσι, τὴν ἀηδίαν τῆς περιαυτολογίας ἀφαιροῦντες. καὶ Τιμόθεον 3 ἐπὶ τῇ κατὰ Φρύνιδος νίκῃ γράφοντα
μανίαισιν ὑποκρέκει 2
μακάριος ἦσθα, Τιμόθεε, κᾶρυξ 4 ὅτ᾽ εἶπενεἰκότως δυσχεραίνομεν ὡς ἀμούσως καὶ παρανόμως;
νικᾷ Τιμόθεος Μιλήσιος 5
τὸν Κάμωνος 6 τὸν ἰωνοκάμπταν 7