The use of Adverbs with esse is a well-known feature of colloquial Latin. Notable examples are
- Merc. 583 “pulchre ut simus”,
- Truc. 172 “longe aliter est amicus atque amator”,
- Ter. Phorm. 529 “hic me huiusmodi scibat esse, ego hunc esse aliter credidi: iste me fefellit, ego isti nihilo sum aliter ac fui” (cf. Pers. 838 “sed ita pars libertinorum est”, Trin. 46 “si ita es ut ego te volo, sin aliter es”),
- Accius 120 “quoniam horum aequiter sententiae fuere”;
- also the common phrase frustră esse, e.g. Capt. 854 “ne frustra sis” ‘make no mistake about it,’ ‘be assured of that.’
- bene est1 (passim), Cist. 59 “male mihi est”,
- Men. 626 “quid tibi aegre est?”,
- Asin. 144 “nunc quom est melius” ‘now things are better,’
- Bacch. 1181 “i hac mecum intro, ubi tibi sit lepide victibus, vino atque unguentis.”

