The Concords are often violated in colloquial speech. Since Plautus habitually uses the Feminine Adjective with res as the equivalent of the Neuter Adjective used substantively (e.g. mala res and malum, parva res and par(v)um), he allows in e.g. Merc. 337 “quidquid est quam rem (= quod) agere occepi”, Stich. 82 “quom nihil quam ob rem (= ob quod) id faciam meruisse arbitror”. From the Adjective muliebris is elicited a (suppressed) mulieres in Mil. 186 “profecto ut nequoquam de ingenio degrediatur muliebri, earumque artem et disciplinam obtinent colere”; similarly with proletarius in Mil. 753 “proletario sermone nunc quidem, hospes, utere; nam i solent . . . dicere”; and with erilis in Pers. 193 “scio fide herele erili ut soleat impudicitia opprobrari, nec subigi queantur umquam ut pro ea fide habeant iudicem.” The Neuter Plural and Neuter Singular of Adjective and Pronoun are so interchangeable in Plautus (e.g. mira sunt and mirum (est), VIII. 2 ‘si’), that we need not wonder at the loose construction of Poen. 913 “A. vale et haec cura clanculum ut sint dicta. B. non dictumst (= dicta sunt), vale”; cf. Poen. 542 “per iocum itidem dictum (dicta: Bentley) habeto quae nos tibi respondimus”, Mil. 699 “haec atque huius (horum: Ritschl) similia alia damna multa mulierum me uxore prohibent. mihi quae huius similis sermones sera[p]t.” In contrast with a ‘Concord’ like “mea Selenium” Cist. 631 (cf. Poen. prol. 17 “scortum exoletum ne quis (quod, Ital.) in proscaenio sedeat”） may he noticed the common phrase quod amas (= amica) ‘object of affection’ (cf. Trin. 1160 “postremo quod vis non duces (marry), nisi illud (i.e. the dowry) quod non vis feres”). Like Virgil's “triste lupus stabulis” (Ecl. 3.80) is the construction of Poen. 238 “modus omnibus rebus, soror, optimum est habitu”; cf. Mil. 685 “nam bona uxor suave ductu est” (suavest, i.e. -is est, ductu alii); and like Virgil's “hoc opus, hic labor est” (Aen. 6.129) is a phrase like “ea (= id) stultitiast” Pseud. 576. And a Neuter Pronoun is often loosely used with reference to a preceding Noun, as in
- Trin. 405 “minas quadraginta . . . quid factumst eo?” (‘that sum of money’),
- Capt. 898 “A. aeternum tibi dapinabo victum, si vera autumas. B. unde id?” (= eum),
- Trin. 595 “ager … sed id si alienatur”,
- Bacch. 125 “A. non hic placet mi ornatus. B. nemo ergo tibi haec apparavit”,
- cf. Rud. 215 “algor, error, pavor, me omnia tenent”.
