The relation of Relative to Antecedent has some peculiar features in Old Latin, which must be stated at some length. (For fuller details, see Buch: de attractione quae dieitur inversa apud scriptores latinos, Strasburg, 1888.) We often find the Antecedent recurring in the Relative Clause, e.g.
- Epid. 41 “est causa, qua causa simul mecum ire veritust”,
- Rud. 997 “quo colore est, hoc colore capiuntur pauxilluli”,
- Aul. 574 “ego te hodic reddam madidum, si vivo, probe, tibi quoi decretum est bibere aquam”,
- Merc. 1015 “immo dicamus senibus legem censeo prinsquam abeamus, qua se lege teneant contentique sint.”
- Cas. 975 “quid fecisti scipione (-nem: MSS.) aut quod habuisti pallium?”
- Mil. 155 “hic illest lepidus quem dixi senem.”
- Mil. 598 “ne uspiam insidiae sient concilium (= concilio) quod habere volumus.”
- Curc. 419 “istum quem quaeris ego sum” (cf. Epid. 448).
- Ter. Andr. prol. 3 “populo ut placerent quas fecisset fabulas.”
- Cist. 61 “indidem (= ibidem) unde oritur facito ut facias stultitiam sepelibilem” (cf. Caecilius 266 “venire illi (= eo) ubi sitast sapientia).”
- Curc. 433 “ut ei detur quam istic emi virginem . . . et aurum et vestem.”
- Capt. 179 “nisi qui meliorem adferet quae mihi atque amicis placeat condicio magis.”
- Truc. 275 “pignus da ni ligneae haec sint quas habes Victorias.”
- Pers. 373 “dicat quod quisque volt.”
- Amph. 652 “omnia adsunt bona, (sc. ei) quem penest virtus”,
- Capt. 574 “quem patrem (sc. eius), qui servus est?”,
- Curc. 581 “ego illam reddidi, (sc. ei) qui argentum a te attulit”,
- Mil. 355 “cedo vel decem; edocebo minime malas ut sint malae, (sc. eo) mihi solae quod superfit”,
- Bacch. 991 “A. eugae litteras minutas! B. (sc. ei) qui quidem videat parum; verum, (sc. ei) qui satis videat, grandes satis sunt”,
- Cas. 427 “quid opus est, (sc. ei) qui sic mortuus?”
- Most. 250 “mulier quae se suamque aetatem spernit, speculo ei usust”,
- Trin. 137 “ille qui mandavit, eum exturbasti ex aedibus”,
- Trin. 985 “quia illum quem ementitu's, is ego sum ipsus Charmides”;
- cf. Most. 315 “nam illi ubi fui, ind(e) effugi foras.”
- Mil. 1083 “si hic pridie natus foret quam illest, hic haberet regnum in caelo”,
- Pseud. 430 “nam istaec quae tibi renuntiantur … fors fuat an istaec dicta sint mendacia”,
- Mil. 1053 “nisi tu illi fers suppetias, iam illa animum despondebit”,
- Aul. 656 “hunc si amitto, hic abierit”,
- Mil. 275 “hic illam vidit osculantem, quantum hunc audivi loqui”
- Mil. 352 “sed ego hoc quod ago, id me agere oportet”,
- Poen. 644 “hunc chlamydatum quem vides, ei Mars iratust”
- Trin. 423 “pater (= patri) quom peregre veniet, in portast locus”,
- Cist. 592 “vir tuus (= virum tuum) si veniet, iube domi opperirier”;
- Bacch. 128 “qui (= quem) si decem habeas linguas, mutum esse addecet”,
- Rud. 972 “quos (= qui) quom capio, . . . mei sunt.”
- Capt. 113 “maiores (sc. catenas) quibus sunt iuncti, demito”,
- Capt. 573 “nam ille quidem, quem tu esse hunc memoras, hodie hinc abiit Alidem”;

