[2]
quod si ille,
et paulo ante et quotienscumque ei locus dicendi ac potestas
fuit, Gabinium et Pisonem, duo rei publicae portenta ac
paene funera, cum propter alias causas tum maxime propter
illud insigne scelus eorum et importunam in me crudelitatem,
non solum sententia sua sed etiam verborum gravitate esse
notandos putavit, quonam me animo in eos esse oportet,
cuius illi salutem pro pignore tradiderunt ad explendas1 suas
cupiditates? sed ego in hac sententia dicenda non parebo
dolori meo, non iracundiae serviam. quo animo unus quisque
vestrum debet esse in illos2, hoc ero3: praecipuum illum
et proprium sensum doloris mei, quem tamen vos communem
semper vobis mecum esse duxistis, a sententia dicenda
amovebo, ad ulciscendi tempora reservabo.
This text is part of:
Search the Perseus Catalog for:
Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
M. Tullius Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes: Recognovit brevique adnotatione critica instruxit Albertus Curtis Clark. Albert Clark. Oxonii. e Typographeo Clarendoniano. 1909. Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis.
The National Endowment for the Humanities provided support for entering this text.
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.