οἳ θάνον οὐ τὸ ζῆν θέμενοι καλὸν οὐδὲ τὸπάνυ δὲ καλῶς καὶ ὁ Εὐριπίδης 2 ἐπὶ τῶν τὰς μακρὰς νοσηλείας ὑπομενόντων φησὶ
1 θνῄσκειν,
ἀλλὰ τὸ ταῦτα καλῶς ἀμφότερ᾽ ἐκτελέσαι
μισῶ δ᾽ ὅσοι χρῄζουσιν ἐκτείνειν βίον,
βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι καὶ μαγεύμασι
παρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν.
οὓς χρῆν, ἐπειδὰν μηδὲν ὠφελῶσι γῆν,
θανόντας ἔρρειν κἀκποδὼν εἶναι νέοις.