καὶ τὸ ὑπὸ Μενάνδρου 2 ῥηθὲν
Ἀγάμεμνον, Ἀτρεύς.
δεῖ δέ σε χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι:
θνητὸς γὰρ ἔφυς. κἂν μὴ σὺ θέλῃς,
τὰ θεῶν οὕτω βουλόμεν᾽ 1 ἔσται
εἰ γὰρ ἐγένου σύ, τρόφιμε, τῶν πάντων μόνος, 4 αὑτῷ Η: αὑτῷ 10 ναυξκ. π. 447 12 ιδ. π. 697 [p. 252]
ὅτ᾽ ἔτικτεν ἡ μήτηρ ς1᾽, ἐφ᾽ ᾧ τε 3 διατελεῖν
πράσσων ἃ βούλει καὶ διευτυχῶν ἀεί,
καὶ τοῦτο τῶν θεῶν τις ὡμολόγησέ σοι,
ὀρθῶς ἀγανακτεῖς: ἔστι γάρ σ᾽ 4 ἐψευσμένος,
ἄτοπόν τε πεποίηκ᾽ εἰ δ᾽ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις
ἐφ᾽ οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἀέρα