Hide browse bar Your current position in the text is marked in blue. Click anywhere in the line to jump to another position:
book:
chapter:
Prooemium. De signis adversae valetudinis, et de communibus auxiliis.
I Quae anni tempora, quae tempestatum genera, quae partes aetatis, qualia corpora vel tuta vel morbis et qualibus opportuna sint.
II De notis adversae valetudinis futurae.
III Incipiente febre signa mala vel bona.
IV Mala signa aegrotorum.
V De signis longi morbi.
VI De indiciis mortis.
VII Ex quibus notis singula morborum genera cognoscuntur.
VIII Quae notae spem salutis quae pericula ostendunt.
IX De morborum curationibus.
X De sanguinis missione per venam—
.
XI De cacurbitis madicinalibus
XII De dejectione.
XIII De vomitu.
XIV De frictione.
XV De gestatione.
XVI De abstinentia.
XVII De sudore eliciendo.
XVIII De cibis et potionibus.
XIX Quae natura ac proprietas cujusque rei sit qua vescimur.
XX De his quae boui sicci sunt.
XXI De his quae mali succi sunt.
XXII Quae res lenes, quaeve acres sint.
XXIII De his quae crassiorem, quaeve tenuiorem pituitam faciunt.
XXIV De his quae stomacho idonea sunt.
XXV De his quae stomacho aliena sunt.
XXVI De his quae inflant, aut non.
XXVII De his quae calefaciunt aut refrigerant.
XXVIII De his quae intus facile aut difficillime corrumpuntur.
XXIX De his quae alvum movent.
XXX De his quae alvum adstringunt.
XXXI De his quae urinam moveut.
XXXII De his quae ad somnum apta sunt, et sensum excitant.
XXXIII De his quae materiam evocant, reprimunt, molliunt, calefaciunt, durant, aut emolliunt.
This text is part of:
Search the Perseus Catalog for:
Table of Contents:
A. Cornelii Celsi Artium Liber Sextus Idem Medicinae Primus.
book 2
I Quae anni tempora, quae tempestatum genera, quae partes aetatis, qualia corpora vel tuta vel morbis et qualibus opportuna sint.
book 3
book 4
book 5
book 7
book 8
Click on a word to bring up parses, dictionary entries, and frequency statistics
[7] Neque is servari potest, qui sine ullo tumore febricitans, subito strangulatur, aut devorare salivam suam non potest1; cuive in codem febris corporisque habitu cervix convertitur, sic ut devorare aeque nihil possit2; aut cui simul et continue febris et ultima corporis infirmitas est; aut cui, febre non quiescente, exterior pars friget, interior sic calet, ut etiam sitim faciat3; aut qui, febre aeque non quiescente, simul et delirio et spirandi difficultate vexatur4; aut qui, epoto veratro, exceptus distentione nervorum est5; aut qui ebrius obmutuit. Is enim fere nervorum distentione consumitur, nisi aut febris accessit, aut eo tempore, quo ebrietas solvi debet, loqui coepit6. Mulier quoque gravida acuto morbo facile consumitur7; et is, cui somnus dolorem auget8; et cui protinus in recenti morbo bilis atra vel infra vel supra se ostendit; cuive alterutro modo se prompsit, quum jam longo morbo corpus ejus esset extenuatum et affectum9.
Celsus. A. Cornelii Celsi De medicina libri octo. Charles Victor Daremberg. Lipsiae. Teubner. 1891.
The Annenberg CPB/Project provided support for entering this text.
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.
show
Browse Bar
load
Vocabulary Tool
hide
Search
hideStable Identifiers
Citation URI: http://data.perseus.org/citations/urn:cts:latinLit:phi0836.phi002.perseus-lat2:2.6.7
hide
Display Preferences