Titus Livius (Livy), The History of Rome, Book 28
Frank Gardener Moore, Professor Emeritus in Columbia University, Ed.

13. Scipio, cum ad eum fama tanti comparati exercitus perlata esset, neque Romanis legionibus tantae se fore¹ parem multitudini ratus ut non in speciem saltem opponerentur barbarorum auxilia, [2?] neque in iis tamen tantum virium ponendum ut mutando fidem, quae cladis causa fuisset patri patruoque, magnum momentum facerent, [3?] praemisso Silano ad Culcham duodetriginta oppidis regnantem, ut equites peditesque ab eo quos se per hiemem conscripturum pollicitus erat acciperet, [4?] ipse ab Tarracone profectus protinus ab sociis qui accolunt viam modica contrahendo auxilia Castulonem pervenit. [5] eo adducta ab Silano auxilia, tria milia peditum et quingenti equites. inde ad Baeculam urbem progressus² omni exercitu civium, sociorum, peditum equitumque quinque et quadraginta milibus. [6] Castra ponentes eos Mago et Masinissa cum omni equitatu adgressi sunt, [p. 56] turbassentque munientes, ni abditi post tumulum³ opportune ad id positum ab Scipione equites inproviso in effusos incurrissent. [7] ei promptissimum quemque et proxime vallum atque in ipsos munitores primum invectum vixdum proelio inito fuderunt. cum ceteris, qui sub signis atque ordine agminis incesserant, longior et diu ambigua pugna fuit. [8] Sed cum ab stationibus primum expeditae cohortes, deinde ex opere deducti milites atque arma capere iussi plures usque⁴ et integri fessis subirent,⁵ magnumque iam agmen armatorum a castris in proelium rueret, terga haud dubie vertunt Poeni Numidaeque. [9] et primo turmatim abibant, nihil propter pavorem festinationemve confusis ordinibus; dein, postquam acrius ultimis incidebat Romanus neque sustineri impetus poterat, nihil iam ordinum memores passim, qua cuique proximum fuit, in fugam effunduntur. [10] et quamquam eo proelio aliquantum et⁶ Romanis aucti et deminuti hostibus animi erant, tamen numquam⁷ per aliquot insequentes dies ab excursionibus equitum levisque armaturae cessatum est.