Titus Livius (Livy), The History of Rome, Book 3
Benjamin Oliver Foster, Ph.D., Ed.

44. sequitur aliud in urbe nefas ab libidine ortum, haud minus foedo eventu quam quod per stuprum caedemque Lucretiae urbe regnoque Tarquinios expulerat, ut non finis solum idem decemviris qui regibus sed causa etiam eadem imperii amittendi esset. [2] Ap. Claudium virginis plebeiae stuprandae libido cepit. pater virginis, L. Verginius, honestum [p. 144] ordinem in Algido ducebat, vir exempli recti domi¹ militiaeque. perinde uxor instituta fuerat liberique instituebantur. [3] desponderat filiam L. Icilio tribunicio, viro acri et pro causa plebis expertae virtutis. [4] hanc virginem adultam forma excellentem Appius amore amens pretio ac spe perlicere adortus, postquam omnia pudore saepta animadvertit,² ad crudelem superbamque vim animum convertit. [5] M. Claudio clienti negotium dedit ut virginem in servitutem adsereret neque cederet secundum libertatem postulantibus vindicias, quod pater puellae abesset locum iniuriae esse ratus. [6] virgini venienti in forum —ibi namque in tabernaculis litterarum ludi erant— minister decemviri libidinis manum iniecit, serva sua³ natam servamque appellans, sequique se iubebat:⁴ cunctantem vi abstracturum. [7] pavida puella stupente ad clamorem nutricis fidem Quiritium implorantis fit concursus. Vergini patris sponsique Icili populare nomen celebrabatur.⁵ notos gratia eorum, turbam indignitas rei virgini conciliat. [8] iam a vi tuta erat, cum adsertor nihil opus esse multitudine concitata ait; se iure grassari, non vi. vocat puellam in ius. [p. 146] [9] auctoribus qui aderant ut Sequeretur, Ad tribunal⁶ Appi perventum est. notam iudici fabulam petitor, quippe apud ipsum auctorem argumenti, peragit: puellam domi suae natam furtoque inde in domum Vergini translatam suppositam ei esse; [10] id se indicio compertum adferre probaturumque vel ipso Verginio iudice, ad quem maior pars iniuriae eius pertineat; interim dominum sequi ancillam aequum esse. [11] advocati puellae, cum Verginium rei publicae causa dixissent abesse, biduo adfuturum si nuntiatum ei sit, [12?] iniquum esse absentem de liberis dimicare, postulant ut rem integram in patris adventum differat, lege ab ipso lata vindicias det secundum libertatem, neu patiatur virginem adultam famae prius quam libertatis periculum adire.