Titus Livius (Livy), The History of Rome, Book 44
W. Weissenborn, Ed.

2. huius generis adhortatione accensis militum animis consultare de summa gerendi belli coepit. eo et C. Marcius praetor a Chalcide classe accepta venit. [2] placuit non ultra morando in Thessalia tempus terere, sed movere extemplo castra atque pergere inde in Macedoniam, [3] et praetorem dare operam, ut eodem tempore classis quoque invehatur hostium litoribus. [4] praetore dimisso consul menstruum iusso milite secum ferre profectus decumo post die, [5] [p. 59] quam exercitum acceperat, castra movit et unius diei progressus iter convocatis itinerum ducibus cum exponere in consilio iussisset, qua quisque ducturus esset, summotis iis, quam viam potissimum peteret, rettulit ad ¹ consilium. [6] aliis per Pythoum placebat via, aliis per Cambunios montes, qua priore anno duxerat Hostilius consul, aliis praeter Ascuridem paludem. [7] restabat aliquantum viae communis; itaque in id tempus, quo prope divortium itinerum castra posituri erant, deliberatio eius rei differtur. [8] in Perrhaebiam inde ducit, et inter Azorum et Dolichen stativa habuit ad consulendum rursus, quam potissimum capesseret viam.

[9] per eosdem dies Perseus cum adpropinquare hostem sciret, quod iter petiturus esset, ignarus, omnis saltus insidere praesidiis statuit. [10] in iugum Cambuniorum montium — Volustana ipsi vocant — decem milia levis armaturae iuvenum cum duce Asclepiodoto mittit; [11] [p. 60] ad castellum, quod super Ascuridem paludem erat ²— Lapathus vocatur locus —, Hippias tenere saltum cum duodecim milium Macedonum praesidio iussus. [12] ipse cum reliquis copiis primo circa Dium stativa habuit; deinde a Dio, ut obtorpuisse inops consilii videretur, cum equitibus expeditis litore nunc Heracleum, nunc Philam percurrebat, eodem inde cursu Dium repetens.