This text is part of:
Table of Contents:
[74]
quo et semper utendum est et omnibus, decere quasi aptum
esse consentaneumque tempori et personae; quod cum in
factis saepissime tum in dictis valet, in vultu denique et
gestu et incessu, contraque item dedecere; quod si poeta
fugit ut maximum vitium, qui peccat etiam, cum probi1
orationem adfingit improbo stultove sapientis; si denique
pictor ille vidit, cum in2 immolanda Iphigenia tristis Calchas
esset, tristior3 Vlixes, maereret Menelaus, obvolvendum ca-
[p. 2024]
put Agamemnonis esse, quoniam summum ilium luctum
penicillo non posset imitari; si denique histrio quid deceat
quaerit, quid faciendum oratori putemus?—sed cum hoc
tantum sit, quid in causis earumque quasi membris faciat
orator viderit: illud quidem perspicuum est, non modo
partis orationis sed etiam causas totas alias alia forma
dicendi esse tractandas.
M. Tullius Cicero. M. Tulli Ciceronis Rhetorica, Tomus II. A. S. Wilkins. Oxonii. e Typographeo Clarendoniano. 1911. Scriptorum Classicorum Bibliotheca Oxoniensis.
The Mellon Foundation provided support for entering this text.
This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 United States License.
An XML version of this text is available for download, with the additional restriction that you offer Perseus any modifications you make. Perseus provides credit for all accepted changes, storing new additions in a versioning system.