I.v. a.; publicists' t. t.
I. Of the presider in the comitia, to cause to be chosen in place of another, to put in another's place, to substitute (class.): cum eidem essent (decemviri) nec alios surrogare voluissent. Cic. Rep. 2, 37, 62; 2, 36, 61; 2, 31, 55: “collegam in locum Bruti,” Liv. 2, 7, 6: “collegam sibi,” id. 3, 19, 1: “praetorem in locum alicujus,” id. 39, 39, 7: consules, id. 23, 24, 1: “magistratibus non surrogatis,” Val. Max. 6, 3, 2: “ad magistratus subrogandos,” Liv. 35, 6, 6.—*
II. Lex subrogatur, id est adicitur aliquid primae legi, Ulp. Reg. tit. 1, 3.

