previous next
impĕs (inp- ; nom. given Prisc. 702 P., but used only in
I.gen. and abl. sing.), pĕtis, m. in-peto; cf. praepes, = impetus, violence, vehemence, force: “impete vasto amnis fertur,Ov. M. 3, 79: “in juvenes certo sic impete sus fertur,id. ib. 8, 359; Laev. ap. Gell. 19, 7, 8; Lucr. 4, 416; 903: “non potuit nubes capere inpetis auctum,id. 6, 327 sq.; 334; 591: “valido impete quatere,id. 2, 330; Sil. 13, 248.— Plur.: “venti flamina ruunt impetibus crebris,Lucr. 1, 293.—
II. Mass, extent: “homo tanto membrorum impete, ut, etc.,Lucr. 5, 913.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide References (11 total)
  • Cross-references in general dictionaries from this page (11):
    • Ovid, Metamorphoses, 3.79
    • Ovid, Metamorphoses, 8.359
    • Lucretius, De Rerum Natura, 1.293
    • Lucretius, De Rerum Natura, 2.330
    • Lucretius, De Rerum Natura, 4.416
    • Lucretius, De Rerum Natura, 4.903
    • Lucretius, De Rerum Natura, 5.913
    • Lucretius, De Rerum Natura, 6.327
    • Lucretius, De Rerum Natura, 6.334
    • Lucretius, De Rerum Natura, 6.591
    • Gellius, Noctes Atticae, 19.7.8
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: