previous next
ignĭcŭlus , i, m. dim. ignis,
I.a small fire, a little flame, a spark.
I. Lit.: quaedam exigua animalia igniculi videntur in tenebris, Quint. 12, 10, 76; Plin. 35, 15, 52, § 184; Juv. 3, 102.—
B. Transf., of color, a glittering, sparkling: “onyx Indica igniculos habet,Plin. 37, 6, 24, § 90; 37, 7, 25, § 93.—
II. Trop., fire, sparks, vehemence, etc. (freq. in Cic.): “quo tolerabilius feramus igniculum desiderii tui,” i. e. vehemence, Cic. Fam. 15, 20, 2: (natura) parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis moribus opinionibusque depravatis sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat, sparks (= scintillas), Cic. Tusc. 3, 1, 2; cf. id. Leg. 1, 12, 33: “quasi virtutum igniculi et semina,id. Fin. 5, 7, 18: “nonnullos interdum jacit igniculos viriles,id. Att. 15, 26, 2: “ingenii igniculos ostendere,Quint. 6 praef. § 7.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide References (7 total)
  • Cross-references in general dictionaries from this page (7):
    • Cicero, Letters to Atticus, 15.26.2
    • Cicero, Letters to his Friends, 15.20.2
    • Cicero, De Legibus, 1.12
    • Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum, 5.7
    • Cicero, Tusculanae Disputationes, 3.1
    • Quintilian, Institutio Oratoria, Book 6, pr.7
    • Quintilian, Institutio Oratoria, Book 12, 10.76
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: