I.an inciter, encourager, exhorter (class.; cf.: “monitor, impulsor, admonitor): cum ejus studii tibi et hortator et magister esset domi,” Cic. de Or. 1, 55, 234: “studiorum,” Quint. 10, 3, 23: “scelerum,” Verg. A. 6, 529; Ov. M. 13, 45: “isto hortatore, auctore, intercessore,” Cic. Rosc. Am. 38, 110: “hortatore non egetis,” id. Phil. 11, 2, 3: hortatore bono, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 471 Vahl.): “quasi in mari Solet hortator remiges hortarier,” Plaut. Merc. 4, 2, 5; cf.: “requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus,” Ov. M. 3, 619.
hortātor , ōris, m. id.,

