previous next
gestĭcŭlor , ātus, 1,
I.v. dep. n. and a. [gesticulus], to make mimic or pantomimic gestures, to gesticulate (perhaps not anteAug.; cf.: “gestum agere,Cic. de Or. 2, 57, 233): “scissor ad symphoniam gesticulatus laceravit obsonium,Petr. 36: “gesticulandi saltandique studium,Suet. Dom. 8; Front. Orat. 1: “jocularia carmina lasciveque modulata, quae vulgo notuerunt, etiam gesticulatus est,he represented in pantomime, Suet. Ner. 42.—Part. in pass. signif.: “gesticulati motus,pantomimic movements, Sol. 27 fin.
hide Dictionary Entry Lookup
Use this tool to search for dictionary entries in all lexica.
Search for in
hide References (3 total)
  • Cross-references in general dictionaries from this page (3):
    • Suetonius, Domitianus, 8
    • Cicero, On Oratory, 2.57
    • Suetonius, Nero, 42
hide Display Preferences
Greek Display:
Arabic Display:
View by Default:
Browse Bar: