I.from the very bottom, from the foundation (syn.: a fundamento, ab radicibus, radicitus, penitus; freq. and class.).
I. Lit.: “monumentum P. Scipionis funditus delevit ac sustulit,” Cic. Verr. 2, 4, 36, § 79; cf.: “Carthaginem et Numantiam funditus sustulerunt,” id. Off. 1, 11, 35; Vell. 1, 12, 5: “destructum templum,” Suet. Vesp. 9: “perire,” Hor. C. 1, 16, 20: “evellere,” by the roots, Phaedr. 2, 2, 10.—
B. Trop., utterly, entirely, totally, completely: “belli magnos commovit funditus aestus,” Lucr. 5, 1435: “quae domus tam stabilis, quae tam firma civitas est, quae non odiis et discidiis funditus possit everti?” Cic. Lael. 7, 23; cf.: “praecepta, quae probas, funditus evertunt amicitias,” id. Fin. 2, 25, 80: “amicitias funditus tollere e vita,” id. Lael. 13, 48; id. N. D. 1, 42, 118; 1, 41, 115: “tollere veritatem et fidem,” id. Or. 62, 209: “eicere,” id. Tusc. 1, 18, 42; 5, 33, 93: “abolitae leges et versae funditus,” Tac. A. 3, 36: “perdidisti me sodalem funditus,” Plaut. Bacch. 3, 6, 31; id. Most. 3, 1, 154; cf.: “Lacedaemonios funditus vicit,” Cic. Inv. 1, 33, 55; Verg. A. 11, 413; Enn. ap. Fest. p. 333 Müll. (Ann. v. 132 Vahl.): “ne res redeant ad nilum funditus omnes,” Lucr. 1, 673: curare nomen, Enn. ap. Charis. p. 239 P. (Ann. v. 163 Vahl.): “perspicere omnes res gestas,” Lucr. 1, 478: “earum rerum funditus esse expertem,” Cic. de Or. 3, 50, 195: “ne spondeus quidem funditus est repudiandus,” id. Or. 64, 216: “funditus aliquid pessum dare,” Plaut. Trin. 1, 2, 128.—
II. Transf., at the bottom, below (only ante- and post-class., and very rare): “subsedit funditus, ut faex,” Lucr. 5, 497; Spart. Hadr. 12 fin.

