A.being the joint cause of, accessory to, “τοῦ φόνου” Hdt.2.100, 4.202, cf. A.Ch. 134; τοῦ πολέμου, τοῦ μηδισμοῦ, Hdt.7.156, 9.88; “τῆσδε βουλῆς” A. Ch.100; “τοῦδε πάθους” S.Tr.260, cf. 447; “τούτων οὐ μ. πέλει, ἀλλ᾽ . . παναίτιος” A.Eu.199; “κακουχίας μ.” Pl.R.615b: c. dat. pers. added, θεοὺς . . τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους νόστου who were accessory to my return, A.Ag.811: c. dat. et inf., ἥ μοι μητρὶ μὲν θανεῖν μόνη μεταίτιος (for τοῦ θανεῖν) S.Tr.1234; “πλείστοις μεταίτιος εἶ . . ἀπολωλέναι” X.HG2.3.32.— In Att. Prose συναίτιος is preferred.
μεταίτιος , ον, also α, ον A.Ch.100, S.Tr.447: c. gen. rei,

